AmP^^Diary

18-22 Feb...

Trip in Korea...

ประทับใจไม่รู้ลืม...

 17 Feb....

ขึ้นเครื่องที่สุวรรณภูมิตอน 5 ทุ่ม 50 นาที..แต่มาก่อนเวลา เพราะพี่เปิ้ล พี่ส้ม โย น้องต๊ะ มาส่งที่สนามบิน...เอิ๊กก รู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก จะได้ไปเกาหลีซักที  หลังจากที่เพื่อนๆกลับไปก้อนั่งรอเพื่อนซักพัก เพื่อนมาเสร็จก้อไปเช็คอิน เอากระเป๋าไปโหลด(กระเป๋าหนักอยู่ ปาไป 27 กิโล โชคดีที่ไปโหลดพร้อมกัน 4 คน เค้าเรยยเฉลี่ยให้คนล่ะ 30 กก. ปกติมัน 20 กก.)..ระหว่างเดินไปขึ้นเครื่องในเกท เจอพี่เอ๋ โดยบังเอิญ....พี่เอ๋จะไปดูคอนมิโรติก ของทงบังพอดี....ก็คุยกะพี่เอ๋บอกว่ายังไงช่วยเรื่องตม.ด้วยเพราะได้ยินมาว่าโหดมากกกกกกกกกกกกก พี่เอ๋ใจดีมากมาย บอกว่าเดี๋ยวพี่เค้าช่วยเอง...อิอิอิ...

 18 Feb...

ระหว่างนั่งเครื่อง 5 ชั่วโมง ตื่นเต้นขึ้นมาอีก..ฟังmp3..แล้วก็เผลอหลับไป เมื่อไหร่ไม่รุ้ ตื่นอีกทีอาหารเช้ามาเสิร์ฟแร้ว...ก็กิน กิน และก้อกิน....และแล้ว เครื่องก็ลงจอดที่ประเทศเกาหลีใต้ อย่างสวัสดิภาพ...สนามบินอินชอน..ในที่สุดก็มาถึงแล้ว...ระหว่างทางจากเครื่องบินต้องนั่งรถไฟใต้ดินเพื่อไปที่ตัวสนามบินเส้นทางเดินไกลอยู่เหมือนกัน แต่ไม่มาก(เอ๊ะ ยังไง คือแบบน่ะในใจคิดถึงแต่เอสเจ) ระหว่างทางก็คุยกับพี่เอ๋ เหมือนเดิม ให้พี่เอ๋นำผ่านตม. ก้อคุยกันก่อนเรยย ถ้าตม.ถามว่ามาทำไม บอกว่ามาดูคอนมิโรติก..โอ้ทีนี้ ทั้งแม่เพื่อน เพื่อนแม่เพื่อน(งงไม๊) ก้อท่องกันใหญ่เรยย คอนมิโรติก....และแล้วการผ่านตม.ที่ยากก้อมาถึง ในใจก็ตื่นเต้นนิดหน่อย แต่เอาว่ะ เรามาเที่ยวจิงๆไม่ได้ตั้งใจจะอยู่หรือทำงานที่นี่ มาแค่ 5 วัน..แต่ ตม.ไม่ถามไรเรยย อาจจะเป็นเพราะเค้ารู้ว่ามากับพี่เอ๋ เพราะเพื่อนกะแม่เพื่อนโดนถามไปแร้ว..เราเรยยสบายหน่อย..พอผ่านตม.มาได้ก้อโล่งใจ ไปเอากระเป๋า...แล้วแบบนัดเพื่อนที่เกาหลีมารับด้วย 1 คน เพิ่งเจอกันครั้งแรก แต่เค้าไม่ค่อยสนิทกับเราเท่าไหร่ เค้าจะสนิทกับเพื่อนเรามากกว่า ชื่อ โจเซริน แต่เราเรียกเค้าว่า เจ ..เค้าเป็นแฟนคลับนิชคุณ พวกเรารู้จักกันในบอร์ดChanrakkhun เค้าอาสามารับที่สนามบินไปที่พัก เราลงเครื่องประมาณ 8 โมงเช้า..เค้ามารออยู่แล้ว พอเจอกันก้อแบบคุยกัน ภาษาอังกฤษเราก้อโง่ได้อีก ภาษาเกาหลียิ่งไปกันใหญ่...

เราก็เช่ามือถือ 1 เครื่องไว้โทรหาที่บ้านกะเพื่อนๆทั้งที่ไทย และเกาหลี ค่าเช่า 5 วันแค่ 14000 วอน(ประมาณ 350 บาท) หลังจากนั้นเจก็พาเราไปขึ้นรถเพื่อไปที่พัก โอ๊ว ออกจากสนามบิน หนาวมากกกกกกกก -2 องศา.........พระเจ้าหนาวจิงๆๆ แบบว่าต้องหาถุงมือ ผ้าพันคอมาใส่กันเต็มที่อ่ะ หนาวจนแบบปากเราแตก(ทันตาเห็น)...ระหว่างนั่งรถก็โทรหาพ่อกับแม่บอกว่ามาถึงเรียบร้อยแร้ว (แอบคิดถึงพ่อกะแม่) แล้วก้อโทรหาเพื่อนคนเกาหลี เป็นครั้งแรกที่จะเจอกัน....เอิ๊กกกก....แบบตื่นเต้น..เค้าชื่อ ซูจิ..ชอบนิชคุณเหมือน รู้จักกันในบอร์ดเหมือนเจ แต่เราสนิทกับซูจิมากกว่า...พอรถมาถึงที่หมาย แบบว่ากระเป๋าก้อใบใหญ่ เป้อีก โน๊ตบุ๊ค อีก..แบบว่าแบกกัน เจจะพาไปSub way ที่นี้แบบว่าไม่ไหวกัน ลืมบอกไปทริปนี้เราไปกัน 6 คน กระเป๋าก้อหนัก เลยตัดสินใจกันว่าไปแท๊กซี่...แต่แบบว่านั่งบนแท๊กซี่ นั่งได้ไม่เกิน 4 คน (ไม่เหมือนบ้านเรา) ก็เรียกมา 2 คัน ขับตามๆกันไป ดีที่มีเจช่วย ไม่งั้นถ้าไปกันเองก็คงแย่เหมือนกัน..พอมาถึงที่พัก ชื่อ Bee won Guest house..จิงเค้าให้เช็คอินเข้าห้องตอนบ่ายโมง แต่พวกเราไปถึงกันตอน 11 โมง คนดูแลหอพักใจดี ให้เราวางของกันไว้ก่อน..เก็บของเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ ไปตะลุยกัน ที่แรกที่ไปก้อคือ เมียงดง..สถานที่ช๊อปปิ้ง...เจพานั่งSub way ราคา 1000 วอน(ประมาณ25บาท) ตอนที่ลงไปครั้งแรกแบบว่าคนเกาหลีเร่งรีบกันมาก แล้วคนใช้บริการกันเยอะ ใต้Sub way ก็จะมีของขายเยอะเหมือนกัน..แต่ไม่ได้ดูอะไรมาก เพราะจะมุ่งไปเมียงดงกันอย่างเดียว..พอถึงเมียงดง โอ๊วว ร้านขายของเยอะมากมาย เสื้อผ้า เครื่องสำอาง รองเท้า ของกิน...แต่อันดับแรก ต้องหาข้าวกินกันก่อนเพราะหิวมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 อาหารมื้อแรกในเกาหลี..เค้าเรียกอะไรก็ไม่รู้...ราคาคนละประมาณ4000 วอน(เกือบๆ100บาท) คืออาหารที่ร้านนี้จะมาให้เป็นกระทะใหญ่ๆ 1 กระทะ /2 คน มา 6 คน ก้อต้องกิน 3 กระทะ (แปลกดีเหมือนกันบังคับเรยยน่ะ)

พอกินข้าวเสร็จเราเข้าEtude ก่อนเรยย(ถูกกว่าไทยเยอะ) เพราะมีเพื่อนๆฝากซื้อของ เราเรยยยื่นรายการของทั้งหมดให้เค้าดู...ซื้อก่อนเรยย เด๋วเงินจะหมดซะก่อน แล้วต่อไปก้อคือSkin food  หลังจากซื้อของให้คนอื่นเสร็จแร้ว ก็ถึงเวลาของตัวเองบ้าง...ก็ซื้อของไปไม่เยอะหรอก เสื้อหนาวตัวใหญ่ 1 ตัว แบบที่เจ๊ ใส่ แต่เราซื้อสีฟ้า..39000 วอน(ประมาณ975บาท) คือที่ซื้อเพราะมันหนาวมากกจิงๆๆ ไม่ไหว ระหว่างทางที่ซื้อของ เราจะซื้อของกินซะมากกว่า เอิ๊กกก อยากลองชิมทุกๆอย่าง เพราะในไกด์บุ๊ค จะมีอาหารประจำหน้าหนาว..เราก้อชิมมาหมดแระ..กินต๊กบกกีข้างทางด้วยน่ะ ได้บรรยากาศดี อร่อยด้วย...บอกแล้วเราอ่ะเน้นกินอย่างเดียว.....หลังจากซื้อของเสร็จเรียบร้อยแล้ว เราก็ไปNamsan Towel กันต่อ ตอนประมาณ 5 โมงเย็น แบบเดินกันนานเหมือนกันที่เมียงดง เดินแล้วก็เดินอีก ระหว่างทางเดินขึ้นไป แบบว่ามันเป็นเขาแร้วเค้าตัดเป็นถนนเดินลำบากมากกเราเนี้ยแบบว่ารองเท้ากัด ปวดเท้ามาก แต่ด้วยความที่มันหนาวชนชาไปหมดเรยย ไม่รู้สึก แต่เราเดินไม่ไหว..ก็เรยยบอกทุกคนว่าเราขอรออยู่ที่นี่ล่ะกันไม่ขึ้นไป เพราะไม่ไหวจิงๆ ก็เรยยไปนั่งรอที่ร้านCoffee Shop นั่งกินโกโก้ร้อน รอคนอื่นๆ นั่งรอเกือบประมาณชั่วโมงนึง ทุกคนก็ลงมา แล้วก้อหิวอีกแล้ว เจ้านายแม่เพื่อนเราเค้าอยากกิน บะหมี่ดำ เจก็หาให้จนได้ แต่เจไม่ได้อยู่กินด้วยกันเพราะมีเรียนต่อตอน 2 ทุ่ม เลยต้องแยกกัน เจร้องไห้ด้วยแหละ เค้าบอกเพื่อนเราว่า เค้ามีความสุขที่ได้มาเที่ยวแบบนี้ รู้สึกแบบเหมือนครอบครัวเลย..เราแบบประทับใจเจจิงๆ เค้าเป็นคนดีมากๆ ช่วยเหลือเยอะเรยย...

อาหารมื้อที่ 2 ที่เกาหลี คือ บะหมี่ดำ.....อืม จานใหญ่อีก กินไม่หมด...อร่อยเหมือนกัน...เอิ๊กกกก

หลังจากกินเสร็จก็กลับมาที่พัก เก็บของทุกอย่าง ล้างหน้า ล้างตา รอเวลาไปKiss The Radio พอ 1 ทุ่มครึ่งก็ออกจากที่พัก นั่งแท๊กซี่ ไป 10000 วอน(250บาท) ก็ถึงหน้าตึกKBS ประมาณ2ทุ่มนิดๆ แต่แบบความรู้สึกตอนนั้น มันบอกไม่ถูกจิงๆน่ะ รู้สึกมีความสุขอ่ะ  ยิ่งตอนที่ไปยืนตรงหน้าห้องKiss แล้วมองเข้าไปข้างในแบบว่า "ในที่สุดก็มายืนอยู่ตรงนี้ได้ซะทีเนอะ" เหมือนจะร้องไห้เรยย...ยืนรอ เอลฟ์เกาหลีบางคนก็มายืนรอแล้วน่ะประมาณ 10กว่าคนอ่ะ มีการเขียนจองที่แล้วแปะไว้ที่พื้นด้วยอ่ะ พร้อมเบอร์โทรน่ะ ประมาณว่ามีปัญหาไรโทรมาได้ สุดยอดจิงๆๆ อีกอย่างอากาศตอนนั้นประมาณ -5 องศา หนาวไปไหน หนาวมาก ใส่เสื้อไปสี่ชั้น ถุงมือ ผ้าพันคอ ก็เอาไม่อยู่ แล้วแบบพอเจอเอลฟ์เกาเราก็ชวนเค้าคุย (ลืมบอกเรายืนอยู่แถวที่สอง) แร้วก็คุยกะเอลฟ์จีน แต่เค้าพูดเกาหลีได้..คุยกันเยอะเหมือนกัน เค้านิสัยดีกันมากมายอ่ะ....พอใกล้ๆ4ทุ่ม มีพี่ทีมงานเค้ามากางเต้นให้อ่ะ ตอนแรกก้องงว่าเค้ามาทำอะไร ก้อเรยยถามเอลฟ์เกา เค้าบอกว่าทีมงานจะเอาเต้นมากางให้วันไหนที่อากาศหนาวมากก โอ๊ว เราซึ้งใจได้อีกอ่ะ และแล้วเวลาที่รอคอยก็มาถึงง พี่ทึกกะฮยอกก้อเข้ามาในห้องจัดรายการ ณ ตอนนั้นแบบดีใจสุดๆๆ บอกกับตัวเองในที่สุดฝันก็เป็นจิง ได้มายืนดูพี่ทึกกะฮยอกจัดรายการ ดูไปด้วยถ่ายรูปไปด้วย..แต่เสียดายลืมเอากล้องวีดีโอมา..แต่แบบน่ะเราอยู่ได้แค่ครึ่งชั่วโมงเพราะหนาวมากก ไม่ไหว พอดีไปกับเพื่อนด้วยเพื่อนก็หนาวมากเหมือนกัน เกรงใจก็เรยยกลับ...เสียดายเหมือนกัน แต่ไม่ไหวมันหนาวจับหัวใจจิงๆ ตอนรอเอสเจที่ไทยร้อนแค่ไหนก็ยังรอได้ แต่หนาวแบบนี้ไม่ไหวน่ะ...เราถ่ายรูปเอามาให้ดูบางส่วนค่ะ

อันนี้เป็นคลิปที่เราถ่ายเองน่ะค่ะ ของวันที่ 18 Feb.

http://www.mediafire.com/download.php?zgmzyzmmmyc

ในที่สุด ก็กลับมาแล้ว เพลงที่แสนจะเพอร์เฟค....สมกับการรอคอย 1 ปี 6 เดือน เวลาอันแสนยาวนานได้สิ้นสุดลง.....


13 มีนาคม Super Junior Comeback on Stage..........................ชาย ทั้ง 13 คน จะยืนอยู่บนเวที....


การกลับมาครั้งนี้ต้องพิเศษมากๆๆๆ


Super Junior Fightting!!!!!!!



ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองสามารถทำอะไรให้พวกคุณได้บ้าง
ฉันมีแค่ความรัก ถึงมันอาจจะไม่ได้ยิ่งใหญ่มากมาย แต่จะรักตลอดไป

ไม่รู้ว่าจะสามารถอยู่เคียงข้างและรักพวกคุณไปได้อีกนานเท่าไหร่
แต่อยากให้รู้ว่าฉันจะรักพวกคุณให้มากเท่าที่หัวใจดวงนี้จะมี.......

ขอบคุณหลายๆสิ่ง หลายๆอย่างที่ทำให้รู้จัก super junior
ขอบคุณที่ทำให้รู้ว่าความรักที่ไม่ได้ต้องการสิ่งใดๆๆตอบแทนเป็นยังไง
ขอบคุณที่ไม่เคยลืม ว่าพวกเรายังอยู่ตรงนี้ ที่นี่.......

จากนี้เราก้าวเดินไปพร้อมๆๆกันนะ

Super Junior & E.L.F

เราจะสู้ไปด้วยกัน...จะไม่มีวันปล่อยมือจากลูกโป่งทั้ง 13 ลูก.....

ต่อไปคงจะต้องเหนื่อยขึ้นอีกมาก ต้องโปรโมท อัลบั้ม3...ยังอย่าลืมพักผ่อน กินข้าวให้ตรงเวลา อย่าหักโหมมากนัก ดูแลสุขภาพตัวเองด้วย......

รักที่สุดของหัวใจ...

Super Junior Fightting!!!!